صيد

Ayrıca bakınız: صید, ص ي د

Arapça

Köken 1

صَادَ‎ (ṣāde, “avlanmak”) fiilinden isim, o da ص ي د‎ (ṣ y d) kökünden gelir.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /sˤajd/

Ad

صَيْد (ṣayd) e

1. صَادَ‎ (ṣāde, “avlanmak”) fiilinden isim
2. av hayvanı
3. avlanma, balık tutma
4. ganimet

Çekimleme

صَيْد (ṣayd) ad çekimi

tekil	basit tekil munsarıf
	belirtisiz	belirtili	izafet
ölçüsüz	صَيْد ṣayd	الصَّيْد eṣ-ṣayd	صَيْد ṣayd
yalın	صَيْدٌ ṣaydün	الصَّيْدُ eṣ-ṣaydü	صَيْدُ ṣaydü
belirtme	صَيْدًا ṣayden	الصَّيْدَ eṣ-ṣayde	صَيْدَ ṣayde
tamlayan	صَيْدٍ ṣaydin	الصَّيْدِ eṣ-ṣaydi	صَيْدِ ṣaydi

Türevleri

• Maltaca: sajd
• Osmanlı Türkçesi: صيد‎

Kaynakça

• (1884) The Student's Arabic–English Dictionary.

Ek okumalar

• Arapça Vikipedi'de صيد

Köken 2

Eylem

صيد (صِيدَ) (I)

1. صَادَ‎ (ṣāde) sözcüğünün üçüncü şahıs eril tekil geçmiş zaman edilgen çekimi

Osmanlı Türkçesi

Köken

Arapça صَيْد‎ (ṣayd)

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /sayd/

Ad

صيد (sayd)

Çekimleme

صيد (sayd) adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	صيد sayd	صيدلر saydlar
belirtme	صيدی saydı	صيدلری saydları
yönelme	صيده sayda	صيدلره saydlara
bulunma	صيدده saydda	صيدلرده saydlarda
ayrılma	صيددن sayddan	صيدلردن saydlardan
tamlayan	صيدڭ saydıŋ	صيدلرڭ saydlarıŋ
iyelik
	tekil	çoğul
1. tekil (benim) بنم	صيدم saydım	صيدلرم saydlarım
2. tekil (senin) سنڭ	صيدڭ saydıŋ	صيدلرڭ saydlarıŋ
3. tekil (onun) اونڭ	صيدی saydı	صيدلری saydları
1. çoğul (bizim) بزم	صيدمز saydımız	صيدلرمز saydlarımız
2. çoğul (sizin) سزڭ	صيدڭز saydıŋız	صيدلرڭز saydlarıŋız
3. çoğul (onların) اونلرڭ	صيدی saydı veya صيدلری saydları

Kaynakça

• Luggat