دب

Arapça

Köken 1

Söyleniş

IPA^(anahtar): /dubb/

Ses

(dosya)

Ad

دُبّ (dübb) e (çoğul أَدْبَاب‎ (ʾedbāb) veya دِبَبَة‎ (dibebe), dişil دُبَّة‎ (dübbe))

1. (ayıgiller) ayı

Çekimleme

دُبّ (dübb) ad çekimi

tekil	basit tekil munsarıf
	belirtisiz	belirtili	izafet
ölçüsüz	دُبّ dübb	الدُّبّ ed-dübb	دُبّ dübb
yalın	دُبٌّ dübbün	الدُّبُّ ed-dübbü	دُبُّ dübbü
belirtme	دُبًّا dübben	الدُّبَّ ed-dübbe	دُبَّ dübbe
tamlayan	دُبٍّ dübbin	الدُّبِّ ed-dübbi	دُبِّ dübbi
ikil	belirtisiz	belirtili	izafet
ölçüsüz	دُبَّيْن dübbeyn	الدُّبَّيْن ed-dübbeyn	دُبَّيْ dübbey
yalın	دُبَّانِ dübbāni	الدُّبَّانِ ed-dübbāni	دُبَّا dübbā
belirtme	دُبَّيْنِ dübbeyni	الدُّبَّيْنِ ed-dübbeyni	دُبَّيْ dübbey
tamlayan	دُبَّيْنِ dübbeyni	الدُّبَّيْنِ ed-dübbeyni	دُبَّيْ dübbey
çoğul	basit cem'-i mükesser munsarıf‎; ـَة'da cem'-i mükesser munsarıf
	belirtisiz	belirtili	izafet
ölçüsüz	أَدْبَاب‎; دِبَبَة ʾedbāb‎; dibebe	الْأَدْبَاب‎; الدِّبَبَة el-ʾedbāb‎; ed-dibebe	أَدْبَاب‎; دِبَبَة ʾedbāb‎; dibebe
yalın	أَدْبَابٌ‎; دِبَبَةٌ ʾedbābün‎; dibebetün	الْأَدْبَابُ‎; الدِّبَبَةُ el-ʾedbābü‎; ed-dibebetü	أَدْبَابُ‎; دِبَبَةُ ʾedbābü‎; dibebetü
belirtme	أَدْبَابًا‎; دِبَبَةً ʾedbāben‎; dibebeten	الْأَدْبَابَ‎; الدِّبَبَةَ el-ʾedbābe‎; ed-dibebete	أَدْبَابَ‎; دِبَبَةَ ʾedbābe‎; dibebete
tamlayan	أَدْبَابٍ‎; دِبَبَةٍ ʾedbābin‎; dibebetin	الْأَدْبَابِ‎; الدِّبَبَةِ el-ʾedbābi‎; ed-dibebeti	أَدْبَابِ‎; دِبَبَةِ ʾedbābi‎; dibebeti

Türetilmiş kavramlar

• دُبُّ قُطْبِيّ‎ (dübbü ḳuṭbiyy, “kutup ayısı”)
• دُبُّ أَكْبَر‎ (dübbü ʾekber, “Büyükayı”)
• دُبُّ أَصْغَر‎ (dübbü ʾaṣġar, “Küçükayı”)

Köken 2

د ب ب‎ (d b b)

Eylem

دب (alfabe çevirisi gerekiyor) دَبَّ (debbe) (geniş zaman يَدِبُّ‎ (yedibbü))

1. sürünmek
2. emeklemek

Çekimleme

دَبَّ

çekimi (biçim-I muzaaf, mastarlar دَبّ veya دَبِيب)

mastarlar الْمَصَادِر						دَبّ veya دَبِيب debb veya debīb
ism-i fail اِسْم الْفَاعِل						دَابّ dābb
ism-i meful اِسْم الْمَفْعُول						مَدْبُوب medbūb
etken eylem الْفِعْل الْمَعْلُوم
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril الْمُذَكَّر	دَبَبْتُ debebtü	دَبَبْتَ debebte	دَبَّ debbe		دَبَبْتُمَا debebtümā	دَبَّا debbā		دَبَبْنَا debebnā	دَبَبْتُمْ debebtüm	دَبُّوا debbū
	dişil الْمُؤَنَّث		دَبَبْتِ debebti	دَبَّتْ debbet			دَبَّتَا debbetā			دَبَبْتُنَّ debebtünne	دَبَبْنَ debebne
geniş zaman الْمُضَارِع	eril الْمُذَكَّر	أَدِبُّ ʾedibbü	تَدِبُّ tedibbü	يَدِبُّ yedibbü		تَدِبَّانِ tedibbāni	يَدِبَّانِ yedibbāni		نَدِبُّ nedibbü	تَدِبُّونَ tedibbūne	يَدِبُّونَ yedibbūne
	dişil الْمُؤَنَّث		تَدِبِّينَ tedibbīne	تَدِبُّ tedibbü			تَدِبَّانِ tedibbāni			تَدْبِبْنَ tedbibne	يَدْبِبْنَ yedbibne
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril الْمُذَكَّر	أَدِبَّ ʾedibbe	تَدِبَّ tedibbe	يَدِبَّ yedibbe		تَدِبَّا tedibbā	يَدِبَّا yedibbā		نَدِبَّ nedibbe	تَدِبُّوا tedibbū	يَدِبُّوا yedibbū
	dişil الْمُؤَنَّث		تَدِبِّي tedibbī	تَدِبَّ tedibbe			تَدِبَّا tedibbā			تَدْبِبْنَ tedbibne	يَدْبِبْنَ yedbibne
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril الْمُذَكَّر	أَدِبَّ veya أَدِبِّ veya أَدْبِبْ ʾedibbe veya ʾedibbi veya ʾedbib	تَدِبَّ veya تَدِبِّ veya تَدْبِبْ tedibbe veya tedibbi veya tedbib	يَدِبَّ veya يَدِبِّ veya يَدْبِبْ yedibbe veya yedibbi veya yedbib		تَدِبَّا tedibbā	يَدِبَّا yedibbā		نَدِبَّ veya نَدِبِّ veya نَدْبِبْ nedibbe veya nedibbi veya nedbib	تَدِبُّوا tedibbū	يَدِبُّوا yedibbū
	dişil الْمُؤَنَّث		تَدِبِّي tedibbī	تَدِبَّ veya تَدِبِّ veya تَدْبِبْ tedibbe veya tedibbi veya tedbib			تَدِبَّا tedibbā			تَدْبِبْنَ tedbibne	يَدْبِبْنَ yedbibne
emir الْأَمْر	eril الْمُذَكَّر		دِبَّ veya دِبِّ veya اِدْبِبْ dibbe veya dibbi veya idbib			دِبَّا dibbā				دِبُّوا dibbū
	dişil الْمُؤَنَّث		دِبِّي dibbī							اِدْبِبْنَ idbibne
edilgen eylem الْفِعْل الْمَجْهُول
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril الْمُذَكَّر	—	—	دُبَّ dübbe		—	—		—	—	—
	dişil الْمُؤَنَّث		—	—			—			—	—
geniş zaman الْمُضَارِع	eril الْمُذَكَّر	—	—	يُدَبُّ yüdebbü		—	—		—	—	—
	dişil الْمُؤَنَّث		—	—			—			—	—
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril الْمُذَكَّر	—	—	يُدَبَّ yüdebbe		—	—		—	—	—
	dişil الْمُؤَنَّث		—	—			—			—	—
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril الْمُذَكَّر	—	—	يُدَبَّ veya يُدَبِّ veya يُدْبَبْ yüdebbe veya yüdebbi veya yüdbeb		—	—		—	—	—
	dişil الْمُؤَنَّث		—	—			—			—	—

Ad

دَبّ (debb) e

1. emekleme
2. sürünme

Çekimleme

دَبّ (debb) ad çekimi

tekil	basit tekil munsarıf
	belirtisiz	belirtili	izafet
ölçüsüz	دَبّ debb	الدَّبّ ed-debb	دَبّ debb
yalın	دَبٌّ debbün	الدَّبُّ ed-debbü	دَبُّ debbü
belirtme	دَبًّا debben	الدَّبَّ ed-debbe	دَبَّ debbe
tamlayan	دَبٍّ debbin	الدَّبِّ ed-debbi	دَبِّ debbi

Osmanlı Türkçesi

Köken

Arapça دُبّ‎ (dübb) sözcüğünden.

Ad

دب (dübb)

1. (ayıgiller) ayı

Çekimleme

دب (dübb) adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	دب dübb	دبلر dübbler
belirtme	دبی dübbü	دبلری dübbleri
yönelme	دبه dübbe	دبلره dübblere
bulunma	دبده dübbde	دبلرده dübblerde
ayrılma	دبدن dübbden	دبلردن dübblerden
tamlayan	دبڭ dübbüŋ	دبلرڭ dübbleriŋ
iyelik
	tekil	çoğul
1. tekil (benim) بنم	دبم dübbüm	دبلرم dübblerim
2. tekil (senin) سنڭ	دبڭ dübbüŋ	دبلرڭ dübbleriŋ
3. tekil (onun) اونڭ	دبی dübbü	دبلری dübbleri
1. çoğul (bizim) بزم	دبمز dübbümüz	دبلرمز dübblerimiz
2. çoğul (sizin) سزڭ	دبڭز dübbüŋüz	دبلرڭز dübbleriŋiz
3. çoğul (onların) اونلرڭ	دبی dübbü veya دبلری dübbleri