δόντι

Yunanca

Köken

Bizans Yunancası δόντιν (dóntin) sözcüğünden, δόντιον (dóntion) sözcüğünden, Eski Yunanca *ὀδόντιον (*odóntion) sözcüğünden (ὀδούς, ὀδόντος (odoús, odóntos)'un küçültmesi), Ana Hint-Avrupa dili *h₃dónts (“diş”) sözcüğünden.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈðon.di/
• Heceleme: δόν‧τι

Ad

δόντι (dónti) n (çoğulu δόντια)

1. diş

Çekimleme

δόντι (dónti) adının çekimi

	tekil (ενικός)	çoğul (πληθυντικός)
yalın (ονομαστική)	δόντι (dónti)	δόντια (dóntia)
tamlayan (γενική)	δοντιού (dontioú)	δοντιών (dontión)
belirtme (αιτιατική)	δόντι (dónti)	δόντια (dóntia)
seslenme (κλητική)	δόντι (dónti)	δόντια (dóntia)

Ek okumalar

• “δόντι”, Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (Lexikó tis Koinís Neoellinikís) [Standart Modern Yunancanın Sözlüğü], Μανόλης Τριανταφυλλίδης (Manólis Triantafyllídis), 1998
• “δόντι”, Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας (Christikó lexikó tis neoellinikís glóssas) [Modern Yunan Dilinin Kullanışlı Sözlüğü], Χριστόφορος Χαραλαμπάκης (Christóforos Charalampákis), 2014, Atina: Atina Akademisi