ölçün

Türkçe

Ad

ölçün (belirtme hâli ölçünü, çoğulu ölçünler)

1. ölçü kelimesinin ikinci tekil sahiplik eki almış hâli

Söyleniş

IPA^(anahtar): ølˈt͡ʃyn

Heceleme

Heceleme: öl‧çün

Köken

ölçü + -n

ölçün (belirtme hâli ölçünü, çoğulu ölçünler)

Ad

ölçün (belirtme hâli ölçünü, çoğulu ölçünler)

1. Yetkili bir kurumca, nitelik, nicelik, ağırlık, değer v.b. için tespit edilmiş ayırıcı ve belirleyici ölçü.
2. (fizik, kimya) Ölçme, karşılaştırmayı yapmaya yarayan nesne

Söyleniş

IPA^(anahtar): ølˈt͡ʃyn, çoğulu IPA^(anahtar): ølt͡ʃynˈleɾ

Heceleme

Heceleme: öl‧çün

Eş anlamlılar

standart

Çeviriler

standart — bakınız standart

Türetilmiş kavramlar

[*] ölçünle, ölçünlü, ölçünsüz

Kaynakça

• Sinanoğlu, Oktay (1978). Fiziksel Kimya Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

• BSTS Uygulayım Terimleri Sözlüğü 1980

Ön ad

ölçün (karşılaştırma daha ölçün, üstünlük en ölçün)

1. Standart

Söyleniş

IPA^(anahtar): ølˈt͡ʃyn

Heceleme

Heceleme: öl‧çün

Çeviriler

standart — bakınız standart

Kaynakça

• Türk Dil Kurumu (2006). "Güncel Türkçe Sözlük: ölçün" (Türkçe). Ankara: Türk Dil Kurumu Başkanlığı. (Erişim tarihi: 25 Şubat 2015)