çeteci

Türkçe

Köken

çete + -ci

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /t͡ʃe.te.ˈd͡ʒi/
• Heceleme: çe‧te‧ci

Ad

çeteci (belirtme hâli çeteciyi, çoğulu çeteciler)

1. (hukuk)Çeteden olan kimse
   • Bir isyankâr çetecinin yağmuru altında/kendi kavruk güzelliğimi yumrukluyorum.

     — İsmet ÖZEL, 2016, Erbain, s. 82, TİYO

Çekimleme

çeteci adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	çeteci	çeteciler
belirtme	çeteciyi	çetecileri
yönelme	çeteciye	çetecilere
bulunma	çetecide	çetecilerde
ayrılma	çeteciden	çetecilerden
tamlayan	çetecinin	çetecilerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	çetecim	çetecilerim
belirtme	çetecimi	çetecilerimi
yönelme	çetecime	çetecilerime
bulunma	çetecimde	çetecilerimde
ayrılma	çetecimden	çetecilerimden
tamlayan	çetecimin	çetecilerimin
2. tekil (senin)
yalın	çetecin	çetecilerin
belirtme	çetecini	çetecilerini
yönelme	çetecine	çetecilerine
bulunma	çetecinde	çetecilerinde
ayrılma	çetecinden	çetecilerinden
tamlayan	çetecinin	çetecilerinin
3. tekil (onun)
yalın	çetecisi	çetecileri
belirtme	çetecisini	çetecilerini
yönelme	çetecisine	çetecilerine
bulunma	çetecisinde	çetecilerinde
ayrılma	çetecisinden	çetecilerinden
tamlayan	çetecisinin	çetecilerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	çetecimiz	çetecilerimiz
belirtme	çetecimizi	çetecilerimizi
yönelme	çetecimize	çetecilerimize
bulunma	çetecimizde	çetecilerimizde
ayrılma	çetecimizden	çetecilerimizden
tamlayan	çetecimizin	çetecilerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	çeteciniz	çetecileriniz
belirtme	çetecinizi	çetecilerinizi
yönelme	çetecinize	çetecilerinize
bulunma	çetecinizde	çetecilerinizde
ayrılma	çetecinizden	çetecilerinizden
tamlayan	çetecinizin	çetecilerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	çetecisi	çetecileri
belirtme	çetecisini	çetecilerini
yönelme	çetecisine	çetecilerine
bulunma	çetecisinde	çetecilerinde
ayrılma	çetecisinden	çetecilerinden
tamlayan	çetecisinin	çetecilerinin

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "çeteci" maddesi