biliş

Türkçe

Anlamlar

[1] Canlının, bir nesne veya olayın varlığına ilişkin bilgili ve bilinçli duruma gelmesi, vukuf

[2] Bildik, tanıdık, dost

[3] (ruh bilimi) Bilgiyi işleme, uygulama, anlama, çıkarım yapabilme, karar alabilme, öğrenme yetileri.

Köken

[1] (Eski Türkçe)

Atasözleri

[1] Bir görüş, bir kör biliş

Türk Dilleri

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Eski Türkçe: [1] biliş (tr) Türkmence: [1] biliş (tk)

Çeviriler

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

İngilizce: [3] cognition (en)

Eski Türkçe

Anlamlar

[1] Biliş

[2] Tanış

[3] Bilen

[4] Bilici

Türkmence

Anlamlar

[1] Biliş, bilme, anlama, anlayış

Kaynaklar

• Türk Dil Kurumu: "biliş"