zeyil

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: ze‧yil

Köken

1. Arapça

Ad

zeyil (belirtme hâli zeyili, çoğulu zeyiller)

1. (eskimiş) ek
2. (eskimiş, yazı) Bir yazıya ek olarak katılan parça.
3. (eskimiş, kitap) Bir eseri tamamlamak için sonradan yazılan ek eser.
   • Emir Zâde Kemâleddin Bey'in 1919 yılında Ali Şükrü Matbaası'nda basıman kitabın arka sayfalarında "neşr olunacak sair eserleri" olarak fotoğrafçılığa yönelik iki kitap yazdığı, ayrıca "Fotoğrafyada Bilinmesi Lâzım Gelen Hususat" adıyla bir zeyl de kaleme aldığı anlaşılmaktadır.

     — Ziya Kenan BİLİCİ, 2017, Cam Negatiflerde İstanbul'un İzleri: İmparatorluk'tan Cumhuriyete, s. 11, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "zeyil" maddesi