yargılanmak

Türkçe

Köken

Morfolojik olarak: yargıla- + -n.

Söyleniş

• Heceleme: yar‧gı‧lan‧mak

Eylem

yargılanmak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi yargılanır)

1. (hukuk) Yargısı yapılmak

Eş anlamlılar

• muhakeme etmek

Karşıt anlamlılar

• yargılanmamak

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "yargılanmak" maddesi

Anagramlar

• yarlıganmak