umumhane
Görünüm
Türkçe
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]- Heceleme: u‧mum‧ha‧ne
Köken
[düzenle]Ad
[düzenle]umumhane (belirtme hâli umumhaneyi, çoğulu umumhaneler)
- (eskimiş, fahişelik) genelev.
- Hattâ bir ömür boyu neredeyse süren kadınsızlık. Para biriktirip umumhaneye gitmek.— 1983, Pınar KÜR, Asılacak Kadın, 3. baskı, Yazarlar ve Çevirmenler Yayın Üretim Kooperatifi, s. 23
- Herkes biliyormuş oranın umumhane olduğunu ama kimse ses etmiyormuş, işletenler belediyecilere para yediriyorlarmış.— 2014, Ayfer Tunç, Dünya Ağrısı, Can Sanat Yayınları, s. 53