İçeriğe atla

umumhane

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: u‧mum‧ha‧ne

Köken

[düzenle]

umumhane (belirtme hâli umumhaneyi, çoğulu umumhaneler)

  1. (eskimiş, fahişelik) genelev.
    • Hattâ bir ömür boyu neredeyse süren kadınsızlık. Para biriktirip umumhaneye gitmek.
      — 1983, Pınar KÜR, Asılacak Kadın, 3. baskı, Yazarlar ve Çevirmenler Yayın Üretim Kooperatifi, s. 23
    • Herkes biliyormuş oranın umumhane olduğunu ama kimse ses etmiyormuş, işletenler belediyecilere para yediriyorlarmış.
      — 2014, Ayfer Tunç, Dünya Ağrısı, Can Sanat Yayınları, s. 53

Çekimleme

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]