transit

Türkçe

Köken

1. Fransızca transit (fr)

Belirteç

transit

1. (ulaşım) Bir yerden dinlenmeden, beklemeden, durmadan geçmek.
   • Odanın kapısından çıktım, merdivenlerden uçarak indim. Hanın kahvecisinin önünden transit geçtim, dış kapıdan caddeye çıktım.

     — 1996, Eflatun Nuri, “Geçmiş Zaman Olur ki”, Öküz, 24. sayı, s. 15

Ad

transit (belirtme hâli transiti, çoğulu transitler)

1. (ticaret) Malların bir ülkenin topraklarından gümrüksüz geçmesi.

Çeviriler

çeviriler

• İngilizce: transit (en)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "transit".
  TDK Özel Sözlük'te: transit"

İngilizce

Ad

transit (çoğulu transits)

1. transit