tevhit

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi توحيد‎, o da Arapça توحيد‎

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /tev.ˈhit/
• Heceleme: tev‧hit

Ad

tevhit (belirtme hâli tevhiti, çoğulu tevhitler)

1. (din, felsefe) tek tanrıcılık
2. birleştirme

Çekimleme

tevhit adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	tevhit	tevhitler
belirtme	tevhiti	tevhitleri
yönelme	tevhite	tevhitlere
bulunma	tevhitte	tevhitlerde
ayrılma	tevhitten	tevhitlerden
tamlayan	tevhitin	tevhitlerin

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	tevhitim	tevhitlerim
belirtme	tevhitimi	tevhitlerimi
yönelme	tevhitime	tevhitlerime
bulunma	tevhitimde	tevhitlerimde
ayrılma	tevhitimden	tevhitlerimden
tamlayan	tevhitimin	tevhitlerimin
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	tevhitin	tevhitlerin
belirtme	tevhitini	tevhitlerini
yönelme	tevhitine	tevhitlerine
bulunma	tevhitinde	tevhitlerinde
ayrılma	tevhitinden	tevhitlerinden
tamlayan	tevhitinin	tevhitlerinin
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	tevhiti	tevhitleri
belirtme	tevhitini	tevhitlerini
yönelme	tevhitine	tevhitlerine
bulunma	tevhitinde	tevhitlerinde
ayrılma	tevhitinden	tevhitlerinden
tamlayan	tevhitinin	tevhitlerinin
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	tevhitimiz	tevhitlerimiz
belirtme	tevhitimizi	tevhitlerimizi
yönelme	tevhitimize	tevhitlerimize
bulunma	tevhitimizde	tevhitlerimizde
ayrılma	tevhitimizden	tevhitlerimizden
tamlayan	tevhitimizin	tevhitlerimizin
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	tevhitiniz	tevhitleriniz
belirtme	tevhitinizi	tevhitlerinizi
yönelme	tevhitinize	tevhitlerinize
bulunma	tevhitinizde	tevhitlerinizde
ayrılma	tevhitinizden	tevhitlerinizden
tamlayan	tevhitinizin	tevhitlerinizin
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	tevhiti tevhitleri	tevhitleri
belirtme	tevhitini tevhitlerini	tevhitlerini
yönelme	tevhitine tevhitlerine	tevhitlerine
bulunma	tevhitinde tevhitlerinde	tevhitlerinde
ayrılma	tevhitinden tevhitlerinden	tevhitlerinden
tamlayan	tevhitinin tevhitlerinin	tevhitlerinin

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "tevhit" maddesi