İçeriğe atla

telefoncu

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

telefon + -cu

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: te‧le‧fon‧cu

telefoncu (belirtme hâli telefoncuyu, çoğulu telefoncular)

Telefoncular (3)
  1. Telefon düzeni kuran veya telefon onaran kimse.
  2. Özellikle cep telefonu alıp satan kimse.
  3. santralci.

Çekimleme

[düzenle]
kişi tekil çoğul
1. tekil (benim)
yalın telefoncum telefoncularım
belirtme telefoncumu telefoncularımı
yönelme telefoncuma telefoncularıma
bulunma telefoncumda telefoncularımda
ayrılma telefoncumdan telefoncularımdan
tamlayan telefoncumun telefoncularımın
2. tekil (senin)
yalın telefoncun telefoncuların
belirtme telefoncunu telefoncularını
yönelme telefoncuna telefoncularına
bulunma telefoncunda telefoncularında
ayrılma telefoncundan telefoncularından
tamlayan telefoncunun telefoncularının
3. tekil (onun)
yalın telefoncusu telefoncuları
belirtme telefoncusunu telefoncularını
yönelme telefoncusuna telefoncularına
bulunma telefoncusunda telefoncularında
ayrılma telefoncusundan telefoncularından
tamlayan telefoncusunun telefoncularının
1. çoğul (bizim)
yalın telefoncumuz telefoncularımız
belirtme telefoncumuzu telefoncularımızı
yönelme telefoncumuza telefoncularımıza
bulunma telefoncumuzda telefoncularımızda
ayrılma telefoncumuzdan telefoncularımızdan
tamlayan telefoncumuzun telefoncularımızın
2. çoğul (sizin)
yalın telefoncunuz telefoncularınız
belirtme telefoncunuzu telefoncularınızı
yönelme telefoncunuza telefoncularınıza
bulunma telefoncunuzda telefoncularınızda
ayrılma telefoncunuzdan telefoncularınızdan
tamlayan telefoncunuzun telefoncularınızın
3. çoğul (onların)
yalın telefoncusu telefoncuları
belirtme telefoncusunu telefoncularını
yönelme telefoncusuna telefoncularına
bulunma telefoncusunda telefoncularında
ayrılma telefoncusundan telefoncularından
tamlayan telefoncusunun telefoncularının

Kaynakça

[düzenle]

Türk Dil Kurumuna göre "telefoncu" maddesi