teessüf ederim

Türkçe

Köken

• teessüf + etmek

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /te.es.syf e.deˈɾim/
• Heceleme: te‧es‧süf‧e‧de‧rim

İfade

teessüf ederim

1. (ifadeler) yazıklar olsun
   • “Teessüf ederim, demek bana bunu lâyık gördünüz!” Teessüf ederim baba!… (Aka Gündüz).

Kaynakça

• Kubbealtı Lugatı'nda "TEESSÜF EDERİM :"