İçeriğe atla

tebcil

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]
[düzenle]

tebcil (belirtme hâli tebcili, çoğulu tebciller)

Söyleniş

[düzenle]

tebci:l

  1. (') Yüceltme, ululama.

Örnekler

[düzenle]
  1. "Onlar gürültülü tebcile, pohpoha, alayişe tenezzül etmezler."- Ö. Seyfettin.

Deyimler

[düzenle]
  1. tebcil etmek.

Köken

[düzenle]
  1. Arapça

Arapça ululuk bildirir b-c-l (Arp. ب-ج-ل) kökünden tebcîl (Arp. تَبْجِيل).

"https://tr.wiktionary.org/w/index.php?title=tebcil&oldid=5256530" sayfasından alınmıştır