tapon

Türkçe

Köken

1. Fransızca tapon (fr)

Ön ad

tapon (karşılaştırma daha tapon, üstünlük en tapon)

1. Niteliği düşük, eski, elde kalmış.
   • Ardından tapon ceketini çıkarıp alevlerin üstüne usulca bıraktı.

     — Aykutalp AVŞAR, 2025, “Karakarga”, Kitap-lık, 238. sayı, s. 120
2. Bayağı olan (kimse).

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "tapon" maddesi