takır

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] Katı, kuru, sırt yer
[2] gezerken takırdı eden mahl
[3] ot bitmez ve taşsız bir mevki
[4] su içün çobanların muracât edecek mekyan.

Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.