sosyal

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): [s̪os̪ʲˈjɑl̠ʲ]

Köken

Fransızca social (fr)

Ön ad

sosyal

1. (toplum bilimi) toplumsal
   • Her çağın kendi idealine göre gördüğü sosyal manalı bazı rüyalar vardır. - M. Kaplan
2. Sosyal çevreye uyumlu kimse, asosyalin zıddı.

Sözcük birliktelikleri

sosyal adalet, sosyal antropolog, sosyal antropoloji, sosyal bilgiler, sosyal bilim, sosyal bünye, sosyal değerler, sosyal değişme, sosyal demokrasi, sosyal demokrat, sosyal deney, sosyal devlet, sosyal düzen, sosyal etkinlik, sosyal faaliyet, sosyal gelişme, sosyal güvence, sosyal güvenlik, sosyal hayat, sosyal ilişki, sosyal konum, sosyal konut, sosyal medya, sosyal mesafe, sosyal morfoloji, sosyal olay, sosyal olgu, sosyal oluşum, sosyal psikoloji, sosyal sınıf, sosyal sigorta, sosyal statü, sosyal tabaka, sosyal tabakalaşma, sosyal yapı, sosyal yardım, sosyal yaşam, sosyal zekâ

Çeviriler

çeviriler

• Danca: social (da)
• Fince: sosiaalinen (fi)
• İngilizce: social (en)
• İsveççe: social (sv)
• İzlandaca: gleðskapur (is)
• Kürtçe: civakî (ku)
• Macarca: társadalmi (hu)
• Norveççe: sosial (no)
• Rumence: social (ro)
• Rusça: социальный (ru) (sotsialʹnıy)
• Tacikçe: sosyal (tg)
• Tatarca: sosyal (tt)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "sosyal" maddesi

Tacikçe

Ön ad

sosyal

1. (toplum bilimi) içtimai, maşerî, sosyal, toplumsal

Tatarca

Ön ad

sosyal

1. (toplum bilimi) içtimai, maşerî, sosyal, toplumsal

Zazaca

Ön ad

sosyal (karşılaştırma sosyalêr veya dehana sosyal, üstünlük tewr sosyal veya en sosyal, dişili sosyale veya sosyalı)

1. (toplum bilimi) sosyal, toplumsal, içtimai, maşerî

   eş anlamlısı: ictimai