seyyar

Türkçe

Ön ad

seyyar

Seyyar satıcı (1)

Atatürk'ün seyyar yemek takımı (2)

1. Belli bir yeri olmayan; gezici.
   • Onların başını sokacak, bir gecekonduları var benim o da yok. Otel otel geziyorum. Seyyarım...

     — 2006, Oktay Güzeloğlu, Yüzyılın Dolandırıcısı Selçuk Parsadan, +1 Kitap, s. 98
2. portatif
   • Amcasına takıldı gözleri; seyyar lambayı avlunun yakınındaki çamaşır iplerinden geçirerek kazanların yakınında bir yerlere ulaştırmaya çalışıyordu.

     — 2013, Semrin ŞAHİN, Güvercinler Zamanı, Alakarga Sanat Yayınları, s. 58

Çeviriler

çeviriler

• Fransızca: ambulant (fr), mobile (fr), itinérant (fr)
• İbranice: נייד‎ (he) (nayad)
• Macarca: vándorló (hu)
• Türkmence: göçme (tk)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "seyyar".
  TDK Özel Sözlük'te: seyyar"