seyir

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi سير‎, Arapça سَيْر‎ (seyr).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /se.ˈjiɾ/
• Heceleme: se‧yir

Ad

seyir (belirtme hâli seyri, çoğulu seyirler)

1. gidiş, ilerleyiş, yürüyüş

Çekimleme

seyrin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	seyir	seyirler
belirtme	seyri	seyirleri
yönelme	seyre	seyirlere
bulunma	seyirde	seyirlerde
ayrılma	seyirden	seyirlerden
tamlayan	seyrin	seyirlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	seyrim	seyirlerim
belirtme	seyrimi	seyirlerimi
yönelme	seyrime	seyirlerime
bulunma	seyrimde	seyirlerimde
ayrılma	seyrimden	seyirlerimden
tamlayan	seyrimin	seyirlerimin
2. tekil (senin)
yalın	seyrin	seyirlerin
belirtme	seyrini	seyirlerini
yönelme	seyrine	seyirlerine
bulunma	seyrinde	seyirlerinde
ayrılma	seyrinden	seyirlerinden
tamlayan	seyrinin	seyirlerinin
3. tekil (onun)
yalın	seyri	seyirleri
belirtme	seyrini	seyirlerini
yönelme	seyrine	seyirlerine
bulunma	seyrinde	seyirlerinde
ayrılma	seyrinden	seyirlerinden
tamlayan	seyrinin	seyirlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	seyrimiz	seyirlerimiz
belirtme	seyrimizi	seyirlerimizi
yönelme	seyrimize	seyirlerimize
bulunma	seyrimizde	seyirlerimizde
ayrılma	seyrimizden	seyirlerimizden
tamlayan	seyrimizin	seyirlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	seyriniz	seyirleriniz
belirtme	seyrinizi	seyirlerinizi
yönelme	seyrinize	seyirlerinize
bulunma	seyrinizde	seyirlerinizde
ayrılma	seyrinizden	seyirlerinizden
tamlayan	seyrinizin	seyirlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	seyri	seyirleri
belirtme	seyrini	seyirlerini
yönelme	seyrine	seyirlerine
bulunma	seyrinde	seyirlerinde
ayrılma	seyrinden	seyirlerinden
tamlayan	seyrinin	seyirlerinin

Alt kavramlar

• seyrüsefer, seyr-i sabah, seyr-i sülük

Türetilmiş kavramlar

• seyirce,
• seyirci,
• seyircik,
• seyirken,
• seyirle,
• seyirli,
• seyirse,
• seyirsiz

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "seyir".
  TDK Özel Sözlük'te: seyir"

Ek okumalar

• Vikipedi'de seyir