safer

Türkçe

Köken

Arapça صفر‎ (/sˤafar(un)/)

Söyleniş

• IPA^(anahtar): safer, (çoğulu) saferˈleɾ

Ad

safer (belirtme hâli saferi, çoğulu saferler)

1. (takvim) Hicrî takvimin ikinci ayı, sefer ayı

Çekimleme

safer adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	safer	saferler
belirtme	saferi	saferleri
yönelme	safere	saferlere
bulunma	saferde	saferlerde
ayrılma	saferden	saferlerden
tamlayan	saferin	saferlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	saferim	saferlerim
belirtme	saferimi	saferlerimi
yönelme	saferime	saferlerime
bulunma	saferimde	saferlerimde
ayrılma	saferimden	saferlerimden
tamlayan	saferimin	saferlerimin
2. tekil (senin)
yalın	saferin	saferlerin
belirtme	saferini	saferlerini
yönelme	saferine	saferlerine
bulunma	saferinde	saferlerinde
ayrılma	saferinden	saferlerinden
tamlayan	saferinin	saferlerinin
3. tekil (onun)
yalın	saferi	saferleri
belirtme	saferini	saferlerini
yönelme	saferine	saferlerine
bulunma	saferinde	saferlerinde
ayrılma	saferinden	saferlerinden
tamlayan	saferinin	saferlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	saferimiz	saferlerimiz
belirtme	saferimizi	saferlerimizi
yönelme	saferimize	saferlerimize
bulunma	saferimizde	saferlerimizde
ayrılma	saferimizden	saferlerimizden
tamlayan	saferimizin	saferlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	saferiniz	saferleriniz
belirtme	saferinizi	saferlerinizi
yönelme	saferinize	saferlerinize
bulunma	saferinizde	saferlerinizde
ayrılma	saferinizden	saferlerinizden
tamlayan	saferinizin	saferlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	saferi	saferleri
belirtme	saferini	saferlerini
yönelme	saferine	saferlerine
bulunma	saferinde	saferlerinde
ayrılma	saferinden	saferlerinden
tamlayan	saferinin	saferlerinin

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "safer" maddesi