pena

Ayrıca bakınız: peña

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: pe‧na

Köken

İtalyanca penna (it)

Ad

pena (belirtme hâli penayı, çoğulu penalar)

Pena

1. (müzik) mızrap

Çekimleme

penanın çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	pena	penalar
belirtme	penayı	penaları
yönelme	penaya	penalara
bulunma	penada	penalarda
ayrılma	penadan	penalardan
tamlayan	penanın	penaların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	penam	penalarım
belirtme	penamı	penalarımı
yönelme	penama	penalarıma
bulunma	penamda	penalarımda
ayrılma	penamdan	penalarımdan
tamlayan	penamın	penalarımın
2. tekil (senin)
yalın	penan	penaların
belirtme	penanı	penalarını
yönelme	penana	penalarına
bulunma	penanda	penalarında
ayrılma	penandan	penalarından
tamlayan	penanın	penalarının
3. tekil (onun)
yalın	penası	penaları
belirtme	penasını	penalarını
yönelme	penasına	penalarına
bulunma	penasında	penalarında
ayrılma	penasından	penalarından
tamlayan	penasının	penalarının
1. çoğul (bizim)
yalın	penamız	penalarımız
belirtme	penamızı	penalarımızı
yönelme	penamıza	penalarımıza
bulunma	penamızda	penalarımızda
ayrılma	penamızdan	penalarımızdan
tamlayan	penamızın	penalarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	penanız	penalarınız
belirtme	penanızı	penalarınızı
yönelme	penanıza	penalarınıza
bulunma	penanızda	penalarınızda
ayrılma	penanızdan	penalarınızdan
tamlayan	penanızın	penalarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	penası	penaları
belirtme	penasını	penalarını
yönelme	penasına	penalarına
bulunma	penasında	penalarında
ayrılma	penasından	penalarından
tamlayan	penasının	penalarının

Kaynakça

TDK Türkçe Sözlük'te: "pena".
TDK Özel Sözlük'te: pena"