orya

Türkçe

Köken

Yunanca

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /oɾˈja/
• Heceleme: or‧ya

Ad

orya (belirtme hâli oryayı, çoğulu oryalar)

Orya

1. (iskambil) karo

Çekimleme

oryanın çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	orya	oryalar
belirtme	oryayı	oryaları
yönelme	oryaya	oryalara
bulunma	oryada	oryalarda
ayrılma	oryadan	oryalardan
tamlayan	oryanın	oryaların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	oryam	oryalarım
belirtme	oryamı	oryalarımı
yönelme	oryama	oryalarıma
bulunma	oryamda	oryalarımda
ayrılma	oryamdan	oryalarımdan
tamlayan	oryamın	oryalarımın
2. tekil (senin)
yalın	oryan	oryaların
belirtme	oryanı	oryalarını
yönelme	oryana	oryalarına
bulunma	oryanda	oryalarında
ayrılma	oryandan	oryalarından
tamlayan	oryanın	oryalarının
3. tekil (onun)
yalın	oryası	oryaları
belirtme	oryasını	oryalarını
yönelme	oryasına	oryalarına
bulunma	oryasında	oryalarında
ayrılma	oryasından	oryalarından
tamlayan	oryasının	oryalarının
1. çoğul (bizim)
yalın	oryamız	oryalarımız
belirtme	oryamızı	oryalarımızı
yönelme	oryamıza	oryalarımıza
bulunma	oryamızda	oryalarımızda
ayrılma	oryamızdan	oryalarımızdan
tamlayan	oryamızın	oryalarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	oryanız	oryalarınız
belirtme	oryanızı	oryalarınızı
yönelme	oryanıza	oryalarınıza
bulunma	oryanızda	oryalarınızda
ayrılma	oryanızdan	oryalarınızdan
tamlayan	oryanızın	oryalarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	oryası	oryaları
belirtme	oryasını	oryalarını
yönelme	oryasına	oryalarına
bulunma	oryasında	oryalarında
ayrılma	oryasından	oryalarından
tamlayan	oryasının	oryalarının

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "orya".
  TDK Özel Sözlük'te: orya"

• Kubbealtı Lugatı'nda "ORYA :"