nass

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi نَصّْ‎, Arapça نَصّْ‎ (naṣṣ).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈnass/
• Heceleme: nass

Ad

nass (belirtme hâli nass, çoğulu nasslar)

1. (İslâm) dogma

Çekimleme

nass adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	nass	nasslar
belirtme	nassı	nassları
yönelme	nassa	nasslara
bulunma	nassta	nasslarda
ayrılma	nasstan	nasslardan
tamlayan	nassın	nassların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	nassım	nasslarım
belirtme	nassımı	nasslarımı
yönelme	nassıma	nasslarıma
bulunma	nassımda	nasslarımda
ayrılma	nassımdan	nasslarımdan
tamlayan	nassımın	nasslarımın
2. tekil (senin)
yalın	nassın	nassların
belirtme	nassını	nasslarını
yönelme	nassına	nasslarına
bulunma	nassında	nasslarında
ayrılma	nassından	nasslarından
tamlayan	nassının	nasslarının
3. tekil (onun)
yalın	nassı	nassları
belirtme	nassını	nasslarını
yönelme	nassına	nasslarına
bulunma	nassında	nasslarında
ayrılma	nassından	nasslarından
tamlayan	nassının	nasslarının
1. çoğul (bizim)
yalın	nassımız	nasslarımız
belirtme	nassımızı	nasslarımızı
yönelme	nassımıza	nasslarımıza
bulunma	nassımızda	nasslarımızda
ayrılma	nassımızdan	nasslarımızdan
tamlayan	nassımızın	nasslarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	nassınız	nasslarınız
belirtme	nassınızı	nasslarınızı
yönelme	nassınıza	nasslarınıza
bulunma	nassınızda	nasslarınızda
ayrılma	nassınızdan	nasslarınızdan
tamlayan	nassınızın	nasslarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	nassı	nassları
belirtme	nassını	nasslarını
yönelme	nassına	nasslarına
bulunma	nassında	nasslarında
ayrılma	nassından	nasslarından
tamlayan	nassının	nasslarının

Çeviriler

nass

• Arapça: نَصّْ‎ (ar) e (naṣṣ)
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: نَصّْ‎

Almanca

Söyleniş

• Heceleme: nass

Ön ad

nass

1. ıslak

Zıt anlamlılar

• trocken