muharip

Türkçe

[mu·ha:·rip]

Köken

Arapça

Ad

muharip (belirtme hâli muharibi, çoğulu muharipler)

1. (askeriye) savaşçı

Çekimleme

muharibin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	muharip	muharipler
belirtme	muharibi	muharipleri
yönelme	muharibe	muhariplere
bulunma	muharipte	muhariplerde
ayrılma	muharipten	muhariplerden
tamlayan	muharibin	muhariplerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	muharibim	muhariplerim
belirtme	muharibimi	muhariplerimi
yönelme	muharibime	muhariplerime
bulunma	muharibimde	muhariplerimde
ayrılma	muharibimden	muhariplerimden
tamlayan	muharibimin	muhariplerimin
2. tekil (senin)
yalın	muharibin	muhariplerin
belirtme	muharibini	muhariplerini
yönelme	muharibine	muhariplerine
bulunma	muharibinde	muhariplerinde
ayrılma	muharibinden	muhariplerinden
tamlayan	muharibinin	muhariplerinin
3. tekil (onun)
yalın	muharibi	muharipleri
belirtme	muharibini	muhariplerini
yönelme	muharibine	muhariplerine
bulunma	muharibinde	muhariplerinde
ayrılma	muharibinden	muhariplerinden
tamlayan	muharibinin	muhariplerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	muharibimiz	muhariplerimiz
belirtme	muharibimizi	muhariplerimizi
yönelme	muharibimize	muhariplerimize
bulunma	muharibimizde	muhariplerimizde
ayrılma	muharibimizden	muhariplerimizden
tamlayan	muharibimizin	muhariplerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	muharibiniz	muharipleriniz
belirtme	muharibinizi	muhariplerinizi
yönelme	muharibinize	muhariplerinize
bulunma	muharibinizde	muhariplerinizde
ayrılma	muharibinizden	muhariplerinizden
tamlayan	muharibinizin	muhariplerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	muharibi	muharipleri
belirtme	muharibini	muhariplerini
yönelme	muharibine	muhariplerine
bulunma	muharibinde	muhariplerinde
ayrılma	muharibinden	muhariplerinden
tamlayan	muharibinin	muhariplerinin

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "muharip".
  TDK Özel Sözlük'te: muharip"