İçeriğe atla

muavin

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Arapça معاوِن‎ (muˁāwin, “yardım eden, yardımcı”) sözcüğünden.

Söyleniş

[düzenle]

muavin (belirtme hâli muavini, çoğulu muavinler)

Muavin (2)
  1. (meslekler) yardımcı
    • Bütün bu serüveni eğlenceli bir dille hatıralarında anlatan vali muavini Hadi, Ramiz'in dürtüsünün aşk ve intikam olduğunu, bu işin arkasında daha derin nedenler aramanın beyhude olduğunu aktarır
      — 2021, Orhan PAMUK, Veba Geceleri, s. 309
  2. Şehirler arası yolculuklarda, kişinin yükünü indirip bindiren ve seyahat sırasında yolcularla ilgilenen görevli; şoför muavini
    • Değnekçiler bağırıyorlardı, işçiler karları yolun iki yanına kürüyorlardı, muavinler bagajları açıyor, bavulları, denkleri, ağzı iple bağlanmış şekilsiz torbaları koyuyorlardı.
      — 2014, Ayfer TUNÇ, Dünya Ağrısı, sayfalar 214-215
  3. bir görevlinin, bir yöneticinin işine yardım eden, yokluğunda yerini ve yetkilerini üzerine alan kimse

Çekimleme

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]
çeviriler

Kaynakça

[düzenle]
  • Kubbealtı Lugatı'nda "MUAVİN :"
  • Nişanyan Sözlük'te: muavin.