maroken
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]Ad
[düzenle]maroken (belirtme hâli marokeni, çoğulu marokenler)
- (dokuma) Fas'ta işlenen yumuşak bir tür keçi derisi.
- Üzerine benekler basılarak marokene benzetilen koyun derisi.
- "Çantasından çok sayfalı, maroken kaplı küçük bir defter çıkardı." - Ömer Seyfettin
Ön ad
[düzenle]maroken (karşılaştırma daha maroken, üstünlük en maroken)
- Bu deriden yapılmış veya bu deriyle kaplanmış.
- "İskemlelerin maroken minderlerinden kendime yatak yapıyordum." - Çetin Altan
Kaynakça
[düzenle]Türk Dil Kurumuna göre "maroken" maddesi