İçeriğe atla

mışmış

Vikisözlük sitesinden

Çağatayca

[düzenle]
  1. Olmuş, pişmiş erik

Türkçe

[düzenle]

mışmış (belirtme hâli mışmışı, çoğulu mışmışlar)

  1. (halk ağzı) Kayısı veya zerdali

Köken

[düzenle]
  1. Arapça

Kaynakça

[düzenle]
  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.

Zazaca

[düzenle]

mışmış d

  1. (gülgiller, ağaçlar) kayısı