kora

Türkçe

Köken

Yunanca

Ad

kora (belirtme hâli korayı, çoğulu koralar)

1. Başlıca belirtisi kısa, çabuk, değişken güçte irade dışı hareketler olan bir hastalık

Çekimleme

koranın çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	kora	koralar
belirtme	korayı	koraları
yönelme	koraya	koralara
bulunma	korada	koralarda
ayrılma	koradan	koralardan
tamlayan	koranın	koraların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	koram	koralarım
belirtme	koramı	koralarımı
yönelme	korama	koralarıma
bulunma	koramda	koralarımda
ayrılma	koramdan	koralarımdan
tamlayan	koramın	koralarımın
2. tekil (senin)
yalın	koran	koraların
belirtme	koranı	koralarını
yönelme	korana	koralarına
bulunma	koranda	koralarında
ayrılma	korandan	koralarından
tamlayan	koranın	koralarının
3. tekil (onun)
yalın	korası	koraları
belirtme	korasını	koralarını
yönelme	korasına	koralarına
bulunma	korasında	koralarında
ayrılma	korasından	koralarından
tamlayan	korasının	koralarının
1. çoğul (bizim)
yalın	koramız	koralarımız
belirtme	koramızı	koralarımızı
yönelme	koramıza	koralarımıza
bulunma	koramızda	koralarımızda
ayrılma	koramızdan	koralarımızdan
tamlayan	koramızın	koralarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	koranız	koralarınız
belirtme	koranızı	koralarınızı
yönelme	koranıza	koralarınıza
bulunma	koranızda	koralarınızda
ayrılma	koranızdan	koralarınızdan
tamlayan	koranızın	koralarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	korası	koraları
belirtme	korasını	koralarını
yönelme	korasına	koralarına
bulunma	korasında	koralarında
ayrılma	korasından	koralarından
tamlayan	korasının	koralarının

Atasözleri

• Aç elini kora sokar

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "kora".
  TDK Özel Sözlük'te: kora"

Lehçe

Ad

kora

1. ağaç kabuğu

Sırp-Hırvatça

Ad

kora

1. (Sırp, Hırvat ağzı) ağaç kabuğu