kolye

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: kol‧ye

Ad

kolye (belirtme hâli kolyeyi, çoğulu kolyeler)

Kolye

1. (takılar) Ucuna süs eşyaları konularak boyna takılan takı.
   • "Mercandan bir kolye ile mercan küpeler takmıştı." - Necati Cumalı

Çekimleme

kolye adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	kolye	kolyeler
belirtme	kolyeyi	kolyeleri
yönelme	kolyeye	kolyelere
bulunma	kolyede	kolyelerde
ayrılma	kolyeden	kolyelerden
tamlayan	kolyenin	kolyelerin

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	kolyem	kolyelerim
belirtme	kolyemi	kolyelerimi
yönelme	kolyeme	kolyelerime
bulunma	kolyemde	kolyelerimde
ayrılma	kolyemden	kolyelerimden
tamlayan	kolyemin	kolyelerimin
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	kolyen	kolyelerin
belirtme	kolyeni	kolyelerini
yönelme	kolyene	kolyelerine
bulunma	kolyende	kolyelerinde
ayrılma	kolyenden	kolyelerinden
tamlayan	kolyenin	kolyelerinin
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	kolyesi	kolyeleri
belirtme	kolyesini	kolyelerini
yönelme	kolyesine	kolyelerine
bulunma	kolyesinde	kolyelerinde
ayrılma	kolyesinden	kolyelerinden
tamlayan	kolyesinin	kolyelerinin
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	kolyemiz	kolyelerimiz
belirtme	kolyemizi	kolyelerimizi
yönelme	kolyemize	kolyelerimize
bulunma	kolyemizde	kolyelerimizde
ayrılma	kolyemizden	kolyelerimizden
tamlayan	kolyemizin	kolyelerimizin
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	kolyeniz	kolyeleriniz
belirtme	kolyenizi	kolyelerinizi
yönelme	kolyenize	kolyelerinize
bulunma	kolyenizde	kolyelerinizde
ayrılma	kolyenizden	kolyelerinizden
tamlayan	kolyenizin	kolyelerinizin
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	kolyesi kolyeleri	kolyeleri
belirtme	kolyesini kolyelerini	kolyelerini
yönelme	kolyesine kolyelerine	kolyelerine
bulunma	kolyesinde kolyelerinde	kolyelerinde
ayrılma	kolyesinden kolyelerinden	kolyelerinden
tamlayan	kolyesinin kolyelerinin	kolyelerinin

Köken

1. Fransızca collier (fr)