kokmak

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi قوقمق‎, o da Proto Türkçe *Kok- (pis koku vermek, yanıcı koku) ekinden gelmektedir.[1] (kokma + -k)

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: kok‧mak

Eylem[düzenle]

kokmak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi kokar)

  1. Fena kokmak
  2. Kokusu yükselmek
  3. (hastalık) sakinleşmek

Zıt anlamlılar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]