kitabe
Görünüm
Türkçe
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]- Heceleme: ki‧ta‧be
Köken
[düzenle]Ad
[düzenle]
kitabe (belirtme hâli kitabeyi, çoğulu kitabeler)
- Binaların kapı üstlerine, mezar taşlarına vb. yerlere konan, taş veya mermer üzerine yazılmış veya kazılmış yazı, yazıt
- Eski ahşap dergâhın gölgesindeki emir yeşili taşında vişne çürüğü kitâbesi okunan Gülşirin Hâtun’a bakardım (Rûşen E. Ünaydın).
- (eskimiş, kitap) Kitapların başına yazılan isim veya başlık.
- Levhaların etrafına yapılan yaldızlı, çiçekli nakışlar.
- Etrafı silmeler veya çıtalarla çevrilmiş levha hâlindeki boş satıh:
- “Kapı kitâbesi.” “Tavan kitâbesi.”
Çekimleme
[düzenle]kitabe adının çekimi
Kaynakça
[düzenle]- Kubbealtı Lugatı: "kitabe"