kelem

Türkçe

Ad

kelem (belirtme hâli kelemi, çoğulu kelemler)

1. (halk ağzı, turpgiller) lahana.

1. • Yine de muhtarın hatrına; gezek tahtasını mutfağa alıp her gözüne, Topal Gaffar'ın götürürken dökeceğini bile bile; biraz tarhana çorbası, biraz Kazak fasulyesi, biraz da kelem turşusu doldurdu.

     — Salim NİZAM, 2026, “Hacı Yusuf'un Seksen Bir Gecesi”, Türk Dili, 892. sayı, s. 15

Türkmence

Ad

kelem

1. (turpgiller, sebzeler) lahana

Kaynakça

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.