kebe
Türkçe
[düzenle]Ad
[düzenle]kebe (belirtme hâli kebeyi, çoğulu kebeler)
- (giyim, hayvancılık) Kısa kepenek.
- "Eşek gitti. Üstünde yeni kebe de vardı." - Memduh Şevket Esendal
- (Samsun, Sinop, Konya ağzı) Yünden örülmüş kalın kilim.
- (Giresun ağzı)Keçe.
- (aile, kadın) (Sivas ağzı) Çocuğu yaşamayan kadın.
- (Afyonkarahisar ağzı) İş giysisi.
Kaynakça
[düzenle]- Türk Dil Kurumuna göre "kebe" maddesi