karîn

Kuzey Kürtçe

Eylem

karîn

1. yapabilmek, edebilmek, -ebilmek

Çekimleme

karîn (geçişli)

şimdiki zaman (niha)	ez	dikarim
	tu	dikarî
	ew	dikare
	em, hûn, ew	dikarin
emir kipi (fermanî)	tekil (yekjimar)	bikare
	çoğul (pirjimar)	bikarin

basit geçmiş zaman (boriya sade)	min	karî
	te	karî
	wê / wî	karî
	me, we, wan	karî

Ad

karîn d

1. yapabilme, edebilme

Çekimleme

karîn adının çekimi

belirli dişil cinsiyet (zayenda mê ya binavkirî)
durum (rewş)	tekil (yekjimar)	çoğul (pirjimar)
yalın (navkî)	karîn	karîn
izafe (îzafe)	karîna	karînên
yalın dışı (çemandî)	karînê	karînan
gösterge yalın dışı (nîşandera çemandî)	wê karînê	wan karînan
seslenme (bangkirin)	karînê	karînino

belirsiz dişil cinsiyet (zayenda mê ya nebinavkirî)
durum (rewş)	tekil (yekjimar)	çoğul (pirjimar)
yalın (navkî)	karînek	karînin
izafe (îzafe)	karîneke	karînine
yalın dışı (çemandî)	karînekê	karîninan