kanto

Türkçe

Köken

İtalyanca canto (it)

Ad

kanto (belirtme hâli kantoyu, çoğulu kantolar)

1. (dans) tulûat tiyatrolarında oyundan önce genellikle kadın sanatçıların şarkı söyleyip dans ederek yaptığı gösteri
2. bu gösteri sırasında söylenen şarkı
   • 2007: Osman Cemal KAYGILI, 2007 İstanbul'da Semai Kahveleri ve Meydan Şairleri, sayfa 53 , Merkez Kitapçılık

     "Bu marştan sonra ya bir polka ya polka ayarında bir-iki şey daha çalınıp nihavent makamından kıvrak ve alafrangaya yakın şarkılara, kantolara geçilir, daha sonra çiftetelli gibi oyun havaları, alaturka bazı halk şarkıları çalınıp söylenir, bunların arkasından da kahve her taraftan gelen misafirlerle tamamıyla yükü alınca mani havası ile manilere başlanırdı."

Kaynakça

Türk Dil Kurumuna göre "kanto" maddesi

Fince

Ad

kanto

1. (ormancılık) ağaç kütüğü