kame

Türkçe

Köken

1. Fransızca camée (fr)

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /kaˈme/
• Heceleme: ka‧me

Ad

kame (belirtme hâli kameyi, çoğulu kameler)

Bir tür kame örneği.

1. (taşlar) Değişik renkli üst üste iki katmandan oluşan ve üstteki katmanına kabartma bir desen yapılan değerli taş.

Çekimleme

kamenin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	kame	kameler
belirtme	kameyi	kameleri
yönelme	kameye	kamelere
bulunma	kamede	kamelerde
ayrılma	kameden	kamelerden
tamlayan	kamenin	kamelerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	kamem	kamelerim
belirtme	kamemi	kamelerimi
yönelme	kameme	kamelerime
bulunma	kamemde	kamelerimde
ayrılma	kamemden	kamelerimden
tamlayan	kamemin	kamelerimin
2. tekil (senin)
yalın	kamen	kamelerin
belirtme	kameni	kamelerini
yönelme	kamene	kamelerine
bulunma	kamende	kamelerinde
ayrılma	kamenden	kamelerinden
tamlayan	kamenin	kamelerinin
3. tekil (onun)
yalın	kamesi	kameleri
belirtme	kamesini	kamelerini
yönelme	kamesine	kamelerine
bulunma	kamesinde	kamelerinde
ayrılma	kamesinden	kamelerinden
tamlayan	kamesinin	kamelerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	kamemiz	kamelerimiz
belirtme	kamemizi	kamelerimizi
yönelme	kamemize	kamelerimize
bulunma	kamemizde	kamelerimizde
ayrılma	kamemizden	kamelerimizden
tamlayan	kamemizin	kamelerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	kameniz	kameleriniz
belirtme	kamenizi	kamelerinizi
yönelme	kamenize	kamelerinize
bulunma	kamenizde	kamelerinizde
ayrılma	kamenizden	kamelerinizden
tamlayan	kamenizin	kamelerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	kamesi	kameleri
belirtme	kamesini	kamelerini
yönelme	kamesine	kamelerine
bulunma	kamesinde	kamelerinde
ayrılma	kamesinden	kamelerinden
tamlayan	kamesinin	kamelerinin

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "kame".
  TDK Özel Sözlük'te: kame"

• Kubbealtı Lugatı'nda "KAME :"