kalaba

Ayrıca bakınız: Kalaba

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: ka‧la‧ba

Köken

1. Arapça

Ad

kalaba (belirtme hâli kalabayı, çoğulu kalabalar)

Çok kalaba bir yer.

1. (halk ağzı) kalabalık
   • Şimdi köpek de durmaz Halil Abi, dükkan kalaba.

     — 2024, Özgür ÇIRAK, Biz de Yarın Güleriz, İletişim Yayınları, s. 63

Çekimleme

kalabanın çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	kalaba	kalabalar
belirtme	kalabayı	kalabaları
yönelme	kalabaya	kalabalara
bulunma	kalabada	kalabalarda
ayrılma	kalabadan	kalabalardan
tamlayan	kalabanın	kalabaların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	kalabam	kalabalarım
belirtme	kalabamı	kalabalarımı
yönelme	kalabama	kalabalarıma
bulunma	kalabamda	kalabalarımda
ayrılma	kalabamdan	kalabalarımdan
tamlayan	kalabamın	kalabalarımın
2. tekil (senin)
yalın	kalaban	kalabaların
belirtme	kalabanı	kalabalarını
yönelme	kalabana	kalabalarına
bulunma	kalabanda	kalabalarında
ayrılma	kalabandan	kalabalarından
tamlayan	kalabanın	kalabalarının
3. tekil (onun)
yalın	kalabası	kalabaları
belirtme	kalabasını	kalabalarını
yönelme	kalabasına	kalabalarına
bulunma	kalabasında	kalabalarında
ayrılma	kalabasından	kalabalarından
tamlayan	kalabasının	kalabalarının
1. çoğul (bizim)
yalın	kalabamız	kalabalarımız
belirtme	kalabamızı	kalabalarımızı
yönelme	kalabamıza	kalabalarımıza
bulunma	kalabamızda	kalabalarımızda
ayrılma	kalabamızdan	kalabalarımızdan
tamlayan	kalabamızın	kalabalarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	kalabanız	kalabalarınız
belirtme	kalabanızı	kalabalarınızı
yönelme	kalabanıza	kalabalarınıza
bulunma	kalabanızda	kalabalarınızda
ayrılma	kalabanızdan	kalabalarınızdan
tamlayan	kalabanızın	kalabalarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	kalabası	kalabaları
belirtme	kalabasını	kalabalarını
yönelme	kalabasına	kalabalarına
bulunma	kalabasında	kalabalarında
ayrılma	kalabasından	kalabalarından
tamlayan	kalabasının	kalabalarının

Kaynakça

{KYK:TDK}}