künde

Türkçe

Ad

künde (belirtme hâli kündeyi, çoğulu kündeler)

1. Suçluların ayağına bağlanan demir halka, köstek
2. Güreşçinin, hasmını altına alıp bir elini önden, ötekini arkadan geçirerek kilitlemesi
3. Düzen, tuzak, oyun, hile
4. (halk ağzı) (Amasya, Iğdır, Kars, Afyonkarahisar ağzı) Ekmek yapmak için ayrılan hamur topağı, beze.

Köken

1. Farsça

Çağatayca

Ad

1. Kötük, mücrimlerin el ve ayaklarına urdukları bend

Kaynakça

• KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.

Kaynakça

Türk Dil Kurumuna göre "künde" maddesi