köşebaşı

Türkçe

Köken

köşe + baş

Söyleniş

Heceleme: kö‧şe‧ba‧şı

Ad

köşebaşı (belirtme hâli köşebaşını, çoğulu köşebaşları)

(yerler) Bir sokağın başka bir sokakla veya caddeyle kesiştiği yer:
- Felek benim kurulu yayım yastı / Her köşebaşında yolumu kesti — Pir Sultan Abdal
(mecaz) Önemli makam.

Çekimleme

köşebaşı adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	köşebaşı	köşebaşları
belirtme	köşebaşını	köşebaşlarını
yönelme	köşebaşına	köşebaşlarına
bulunma	köşebaşında	köşebaşlarında
ayrılma	köşebaşından	köşebaşlarından
tamlayan	köşebaşının	köşebaşlarının

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	köşebaşım	köşebaşlarım
belirtme	köşebaşımı	köşebaşlarımı
yönelme	köşebaşıma	köşebaşlarıma
bulunma	köşebaşımda	köşebaşlarımda
ayrılma	köşebaşımdan	köşebaşlarımdan
tamlayan	köşebaşımın	köşebaşlarımın
2. tekil (senin)
yalın	köşebaşın	köşebaşların
belirtme	köşebaşını	köşebaşlarını
yönelme	köşebaşına	köşebaşlarına
bulunma	köşebaşında	köşebaşlarında
ayrılma	köşebaşından	köşebaşlarından
tamlayan	köşebaşının	köşebaşlarının
3. tekil (onun)
yalın	köşebaşı	köşebaşları
belirtme	köşebaşını	köşebaşlarını
yönelme	köşebaşına	köşebaşlarına
bulunma	köşebaşında	köşebaşlarında
ayrılma	köşebaşından	köşebaşlarından
tamlayan	köşebaşının	köşebaşlarının
1. çoğul (bizim)
yalın	köşebaşımız	köşebaşlarımız
belirtme	köşebaşımızı	köşebaşlarımızı
yönelme	köşebaşımıza	köşebaşlarımıza
bulunma	köşebaşımızda	köşebaşlarımızda
ayrılma	köşebaşımızdan	köşebaşlarımızdan
tamlayan	köşebaşımızın	köşebaşlarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	köşebaşınız	köşebaşlarınız
belirtme	köşebaşınızı	köşebaşlarınızı
yönelme	köşebaşınıza	köşebaşlarınıza
bulunma	köşebaşınızda	köşebaşlarınızda
ayrılma	köşebaşınızdan	köşebaşlarınızdan
tamlayan	köşebaşınızın	köşebaşlarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	köşebaşı	köşebaşları
belirtme	köşebaşını	köşebaşlarını
yönelme	köşebaşına	köşebaşlarına
bulunma	köşebaşında	köşebaşlarında
ayrılma	köşebaşından	köşebaşlarından
tamlayan	köşebaşının	köşebaşlarının

Kaynakça

Türk Dil Kurumuna göre "köşebaşı" maddesi