humor

Türkçe

Köken

Fransızca humour.

Ad

humor (belirtme hâli humoru, çoğulu humorlar)

1. gülmece
   • Humor'u bir edebiyat sorunu değil, bir yaşam çaresi olarak görür Can Yücel.

     — Sunay AKIN, 1996, “Deprem Habercisi”, Öküz, 22. sayı, s. 10
2. Alay, dalga geçme, hafife alma, boş verme.
   •  "Güngörmüş, sakin, yavaş, düzenli bazen küçük bir humor nüansının bile sindiği bir tınısı var." - Haldun Taner

Çekimleme

humorun çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	humor	humorlar
belirtme	humoru	humorları
yönelme	humora	humorlara
bulunma	humorda	humorlarda
ayrılma	humordan	humorlardan
tamlayan	humorun	humorların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	humorum	humorlarım
belirtme	humorumu	humorlarımı
yönelme	humoruma	humorlarıma
bulunma	humorumda	humorlarımda
ayrılma	humorumdan	humorlarımdan
tamlayan	humorumun	humorlarımın
2. tekil (senin)
yalın	humorun	humorların
belirtme	humorunu	humorlarını
yönelme	humoruna	humorlarına
bulunma	humorunda	humorlarında
ayrılma	humorundan	humorlarından
tamlayan	humorunun	humorlarının
3. tekil (onun)
yalın	humoru	humorları
belirtme	humorunu	humorlarını
yönelme	humoruna	humorlarına
bulunma	humorunda	humorlarında
ayrılma	humorundan	humorlarından
tamlayan	humorunun	humorlarının
1. çoğul (bizim)
yalın	humorumuz	humorlarımız
belirtme	humorumuzu	humorlarımızı
yönelme	humorumuza	humorlarımıza
bulunma	humorumuzda	humorlarımızda
ayrılma	humorumuzdan	humorlarımızdan
tamlayan	humorumuzun	humorlarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	humorunuz	humorlarınız
belirtme	humorunuzu	humorlarınızı
yönelme	humorunuza	humorlarınıza
bulunma	humorunuzda	humorlarınızda
ayrılma	humorunuzdan	humorlarınızdan
tamlayan	humorunuzun	humorlarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	humoru	humorları
belirtme	humorunu	humorlarını
yönelme	humoruna	humorlarına
bulunma	humorunda	humorlarında
ayrılma	humorundan	humorlarından
tamlayan	humorunun	humorlarının

Kaynakça

TDK Türkçe Sözlük'te: "humor".
TDK Özel Sözlük'te: humor"