İçeriğe atla

gurbet

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]
  1. Arapça ﻏﺮﺑﺖ (ar)

Heceleme

[düzenle]

Heceleme: gur‧bet

gurbet (belirtme hâli gurbeti, çoğulu gurbetler)

  1. Doğup yaşanılmış olan yerden uzak yer; gurbetlik.
  2. (milliyetler) (Elazığ ağzı) Çingene.
    • 1996: Sezai SARIOĞLU, 1996 Şehir Aşkiyası, Öküz, 25s. 11
      "Çingeneler tüm zamanlarda müzikhal. bir halktır... Onlara, "Gurbet" dendiğini ilk kez Kıbrıs'ta duydum. Anadolu'nun bazı yörelerinde de aynı sözcüğün kullanıldığını öğrendim. Makedonyalı Türklerin de "gurbet" dediğine tanık olunca şaşırdım."

Deyimler

[düzenle]

gurbet çekmek, gurbete düşmek, gurbet ele düşmek, gurbete çıkmak.

Türetilmiş Kavramlar

[düzenle]

gurbet eli, diyarıgurbet.

Çeviriler

[düzenle]

Çekimleme

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

Gagavuzca

[düzenle]

gurbet

  1. gurbet

Köken

[düzenle]
  1. Arapça

Kaynakça

[düzenle]
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki