İçeriğe atla

gurbet

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]
  1. Arapça ﻏﺮﺑﺖ‎ (ar)

Heceleme

[düzenle]

Heceleme: gur‧bet

gurbet (belirtme hâli gurbeti, çoğulu gurbetler)

  1. Doğup yaşanılmış olan yerden uzak yer; gurbetlik.
  2. (milliyetler) (Elazığ ağzı) Çingene.
    • Çingeneler tüm zamanlarda müzikhal. bir halktır... Onlara, "Gurbet" dendiğini ilk kez Kıbrıs'ta duydum. Anadolu'nun bazı yörelerinde de aynı sözcüğün kullanıldığını öğrendim. Makedonyalı Türklerin de "gurbet" dediğine tanık olunca şaşırdım.
      — 1996, Sezai SARIOĞLU, “Şehir Aşkiyası”, Öküz, 25. sayı, s. 11

Deyimler

[düzenle]

gurbet çekmek, gurbete düşmek, gurbet ele düşmek, gurbete çıkmak.

Türetilmiş Kavramlar

[düzenle]

gurbet eli, diyarıgurbet.

Çeviriler

[düzenle]
çeviriler

Çekimleme

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]
  • Kubbealtı Lugatı'nda "GURBET :"