gobel

Türkçe

Ad

gobel (belirtme hâli gobeli, çoğulu gobeller)

1. (Çankırı, Ankara, Kastamonu, Bolu, İçel ağzı) Piç.
2. (erkek, kadın) (İstanbul, Çankırı, Yozgat ağzı) Yaramaz çocuk.
3. (erkek, kadın) Çocuk.
   • 1996: Murat YÜCEŞAN, 1996 Yurdum Dili Kelime Antolojisi, sayfa 12 , Öküz , 29. sayı,

     "GOBEL: Kısa bir süre önce Galatasaray'da top koşturan Van Gobel'le alakası pek yok... Çorum dolaylarında yaşları 1-12 arasında değişen çocuklara "Gobel" diye hitap ediliyor..."

4. (köpekgiller) (Sivas, Erzincan, Bolu ağzı) Köpek yavrusu.

Kaynakça

Türk Dil Kurumuna göre "gobel" maddesi