gezek

Türkçe

Ad

gezek (belirtme hâli gezeği, çoğulu gezekler)

1. (halk ağzı, yemek içmek) Köy halkının, köy odasına gelen misafire, çobana, imama sıra ile yemek göndermesi.
   • Köy korucusu Topal Gaffar'ı çağırtıp hemen bir gezek çıkarttı.

     — Salim NİZAM, 2026, “Hacı Yusuf'un Seksen Bir Gecesi”, Türk Dili, 892. sayı, s. 15
2. (kişilik) (Isparta, İzmir ağzı) Çok gezen kimse.
3. (halk ağzı, yemek içmek) Ailelerin aralarında sıra ile birbirlerine verdikleri ziyafet, toplantı.
4. (Elazığ, Konya ağzı) Misafirlik.
5. (hayvancılık) (Manisa, Ankara ağzı) Sıra ile hayvan gütme.
6. (hayvancılık) (Burdur, Denizli, Kütahya ağzı) Öküz, inek vb. sürüsü.
7. (yerler) (Bolu, Denizli, Kütahya, Zonguldak, Kastamonu ağzı) otlak.
8. (tarım) (Sinop ağzı) Pirinç tarlası.
9. (halk ağzı, yerler) Gezinti yeri.
10. (kara taşıtları) (Samsun ağzı) Öküz arabaları dizisinin en önünde giden araba.
11. (İzmir, Zonguldak, Çorum ağzı) Sıra, nöbet.
12. (Zonguldak ağzı) Ambarların önündeki sofa.

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "gezek" maddesi