funda

Türkçe

Köken

Yunanca φούντα (foúnta, “püskül, tepelik, sorguç, (kabarık şey), çalı)”) sözcüğünden.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /funˈda/
• Heceleme: fun‧da

Ad

funda (belirtme hâli fundayı, çoğulu fundalar)

Funda

1. (bitki bilimi) süpürge otu

Çekimleme

fundanın çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	funda	fundalar
belirtme	fundayı	fundaları
yönelme	fundaya	fundalara
bulunma	fundada	fundalarda
ayrılma	fundadan	fundalardan
tamlayan	fundanın	fundaların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	fundam	fundalarım
belirtme	fundamı	fundalarımı
yönelme	fundama	fundalarıma
bulunma	fundamda	fundalarımda
ayrılma	fundamdan	fundalarımdan
tamlayan	fundamın	fundalarımın
2. tekil (senin)
yalın	fundan	fundaların
belirtme	fundanı	fundalarını
yönelme	fundana	fundalarına
bulunma	fundanda	fundalarında
ayrılma	fundandan	fundalarından
tamlayan	fundanın	fundalarının
3. tekil (onun)
yalın	fundası	fundaları
belirtme	fundasını	fundalarını
yönelme	fundasına	fundalarına
bulunma	fundasında	fundalarında
ayrılma	fundasından	fundalarından
tamlayan	fundasının	fundalarının
1. çoğul (bizim)
yalın	fundamız	fundalarımız
belirtme	fundamızı	fundalarımızı
yönelme	fundamıza	fundalarımıza
bulunma	fundamızda	fundalarımızda
ayrılma	fundamızdan	fundalarımızdan
tamlayan	fundamızın	fundalarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	fundanız	fundalarınız
belirtme	fundanızı	fundalarınızı
yönelme	fundanıza	fundalarınıza
bulunma	fundanızda	fundalarınızda
ayrılma	fundanızdan	fundalarınızdan
tamlayan	fundanızın	fundalarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	fundası	fundaları
belirtme	fundasını	fundalarını
yönelme	fundasına	fundalarına
bulunma	fundasında	fundalarında
ayrılma	fundasından	fundalarından
tamlayan	fundasının	fundalarının

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "funda".
  TDK Özel Sözlük'te: funda"

• Kubbealtı Lugatı'nda "FUNDA :"
• Nişanyan Sözlük'te: funda.