evrak

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /evˈɾak/
• Heceleme: ev‧rak

Köken

Arapça أَوْرَاق‎ (awrāḳ, “yapraklar, (mecazi) sayfalar”) sözcüğünden.

Ad

evrak (belirtme hâli evrakı, çoğulu evrak)

1. Resmî kurumlarda işlem gören belgeler.
   •  “Mektupçu evrak okur, cevap yazar, muhabere işlerini idare ederdi.” - S. Ayverdi.
2. (eskimiş, kitap) Kâğıt yaprakları, kitap sayfaları.
3. (eskimiş, yazı) Yazılmış kitaplar, mektuplar veya yazılar.
4. evrak kayıt.

Çekimleme

evrakın çekimlemesi

hâl	tekil
yalın	evrak
belirtme	evrakı
yönelme	evraka
bulunma	evrakta
ayrılma	evraktan
tamlayan	evrakın

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	evrakım
belirtme	evrakımı
yönelme	evrakıma
bulunma	evrakımda
ayrılma	evrakımdan
tamlayan	evrakımın
2. tekil (senin)
yalın	evrakın
belirtme	evrakını
yönelme	evrakına
bulunma	evrakında
ayrılma	evrakından
tamlayan	evrakının
3. tekil (onun)
yalın	evrakı
belirtme	evrakını
yönelme	evrakına
bulunma	evrakında
ayrılma	evrakından
tamlayan	evrakının
1. çoğul (bizim)
yalın	evrakımız
belirtme	evrakımızı
yönelme	evrakımıza
bulunma	evrakımızda
ayrılma	evrakımızdan
tamlayan	evrakımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	evrakınız
belirtme	evrakınızı
yönelme	evrakınıza
bulunma	evrakınızda
ayrılma	evrakınızdan
tamlayan	evrakınızın
3. çoğul (onların)
yalın	evrakı
belirtme	evrakını
yönelme	evrakına
bulunma	evrakında
ayrılma	evrakından
tamlayan	evrakının

Türetilmiş kavramlar

evrak çantası, evrak dolabı, evrak kayıt, evrak kayıt defteri, kıymetli evrak

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "evrak".
  TDK Özel Sözlük'te: evrak"

• Nişanyan Sözlük'te: evrak.