erecție

Rumence

Köken

Fransızca érection (“dikme, dikilme, dikleşme”) < Latince erectio < erigere

Söyleniş

• IPA^(anahtar): ɛˈrɛktsijɛ

Heceleme: e‧rec‧ți‧e

Ad

erecție (f) (çoğul erecții)

1. (fizyoloji) ereksiyon