diklenmek
Türkçe
[düzenle]Eylem
[düzenle]diklenmek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi diklenir)
- dik bir duruma gelmek
- (mecaz) birine karşı ters bir davranışta bulunmak; karşı gelmek, kafa tutmak, horozlanmak
diklenmek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi diklenir)