dikici

Türkçe

dikici (belirtme hâli dikiciyi, çoğulu dikiciler)

(meslekler, tarım) Tarımla uğraşan kimse; çiftçi.
- 2006: Fahri ERDİNÇ, 2006, Acı Lokma, sayfa 76 , Yordam Kitap
  "On kadar dikicinin önünde karık açabilen gündelikçi, Kırkpınar başpehlivanına meydan okuyabilecek kabadayıdır."
(meslekler) Sökük ayakkabıları onaran veya yeni yapılan ayakkabıların dikiş işini yapan kimse
Yeni yapılan ayakkabıların dikiş işini yapan kimse.
Dikişçi

dikici adının çekimi

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	dikicim	dikicilerim
belirtme	dikicimi	dikicilerimi
yönelme	dikicime	dikicilerime
bulunma	dikicimde	dikicilerimde
ayrılma	dikicimden	dikicilerimden
tamlayan	dikicimin	dikicilerimin
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	dikicin	dikicilerin
belirtme	dikicini	dikicilerini
yönelme	dikicine	dikicilerine
bulunma	dikicinde	dikicilerinde
ayrılma	dikicinden	dikicilerinden
tamlayan	dikicinin	dikicilerinin
3. tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	dikicisi	dikicileri
belirtme	dikicisini	dikicilerini
yönelme	dikicisine	dikicilerine
bulunma	dikicisinde	dikicilerinde
ayrılma	dikicisinden	dikicilerinden
tamlayan	dikicisinin	dikicilerinin
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	dikicimiz	dikicilerimiz
belirtme	dikicimizi	dikicilerimizi
yönelme	dikicimize	dikicilerimize
bulunma	dikicimizde	dikicilerimizde
ayrılma	dikicimizden	dikicilerimizden
tamlayan	dikicimizin	dikicilerimizin
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	dikiciniz	dikicileriniz
belirtme	dikicinizi	dikicilerinizi
yönelme	dikicinize	dikicilerinize
bulunma	dikicinizde	dikicilerinizde
ayrılma	dikicinizden	dikicilerinizden
tamlayan	dikicinizin	dikicilerinizin
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	dikicisi dikicileri	dikicileri
belirtme	dikicisini dikicilerini	dikicilerini
yönelme	dikicisine dikicilerine	dikicilerine
bulunma	dikicisinde dikicilerinde	dikicilerinde
ayrılma	dikicisinden dikicilerinden	dikicilerinden
tamlayan	dikicisinin dikicilerinin	dikicilerinin