İçeriğe atla

dekont

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Fransızca décompte (1. indirim, iskonto, 2. hesap dökümü) sözcüğünden.

Söyleniş

[düzenle]

dekont (belirtme hâli dekontu, çoğulu dekontlar)

Dekont (1)
  1. (bankacılık, kâğıt) Bankalarda çekilen veya yatırılan para karşılığında verilen belge; hesap belgesi.
  2. (kâğıt) Alınmış veya ödenmiş olan tutarın dökümü; hesap belgesi.

Çekimleme

[düzenle]
dekontun çekimlemesi
hâl tekil çoğul
yalın dekont dekontlar
belirtme dekontu dekontları
yönelme dekonta dekontlara
bulunma dekontta dekontlarda
ayrılma dekonttan dekontlardan
tamlayan dekontun dekontların
kişi tekil çoğul
1. tekil (benim)
yalın dekontum dekontlarım
belirtme dekontumu dekontlarımı
yönelme dekontuma dekontlarıma
bulunma dekontumda dekontlarımda
ayrılma dekontumdan dekontlarımdan
tamlayan dekontumun dekontlarımın
2. tekil (senin)
yalın dekontun dekontların
belirtme dekontunu dekontlarını
yönelme dekontuna dekontlarına
bulunma dekontunda dekontlarında
ayrılma dekontundan dekontlarından
tamlayan dekontunun dekontlarının
3. tekil (onun)
yalın dekontu dekontları
belirtme dekontunu dekontlarını
yönelme dekontuna dekontlarına
bulunma dekontunda dekontlarında
ayrılma dekontundan dekontlarından
tamlayan dekontunun dekontlarının
1. çoğul (bizim)
yalın dekontumuz dekontlarımız
belirtme dekontumuzu dekontlarımızı
yönelme dekontumuza dekontlarımıza
bulunma dekontumuzda dekontlarımızda
ayrılma dekontumuzdan dekontlarımızdan
tamlayan dekontumuzun dekontlarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın dekontunuz dekontlarınız
belirtme dekontunuzu dekontlarınızı
yönelme dekontunuza dekontlarınıza
bulunma dekontunuzda dekontlarınızda
ayrılma dekontunuzdan dekontlarınızdan
tamlayan dekontunuzun dekontlarınızın
3. çoğul (onların)
yalın dekontu dekontları
belirtme dekontunu dekontlarını
yönelme dekontuna dekontlarına
bulunma dekontunda dekontlarında
ayrılma dekontundan dekontlarından
tamlayan dekontunun dekontlarının

Kaynakça

[düzenle]
  • Kubbealtı Lugatı'nda "DEKONT :"
  • Nişanyan Sözlük'te: dekont.