bindirmek

Türkçe

Eylem

bindirmek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi bindirir)

Adamı otobüse bindiriyorlar (1)

Araba, denizaltıya bindirmiş (2)

1. Bir kimseyi bir şeyin üzerine çıkartmak, oturtmak veya içine yerleştirmek, binmesini sağlamak:
   • "Kadınlar çocuklarını bayram yerinde bir salıncağa, bir atlıkarıncaya bindirmişlerdi." - Osman Cemal Kaygılı
2. (taşıtlar) Ön tarafından başka bir taşıta çarpmak veya bir yere vurmak
   • "Kutay Yabgu onun frene basmasına aldırmadan tam gaz üzerine geldi ve Hakan’ın aracına arkadan bindirdi." - Cenk Kayakuş
3. Üzerine koymak:
   • "Sahipsiz iyice ... Vergi üstüne vergi bindirmekte Moğol... Say ki kalıcı değil gidici..." - Kemal Tahir
4. Birden bastırmak:
   • "Hava gide gide karardı, sulu mulu kar bindirdi… Ardından bir rüzgâr." - Fikret Otyam

Çeviriler

çeviriler

• Türkmence: mündürmek (tk)
• Eski Türkçe: mündürmek‎ (otk) (mündürmek)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "bindirmek" maddesi